شماره ۶۵ - گر به رنگش لاله یی باشد به دامن کوه را

گر به رنگش لاله یی باشد به دامن کوه را
چون صدا حیف است گرد سر نگشتن کوه را ۱

سیل کوه از جا اگر بنیاد شهری میکند
میکند از جای سیل گریه من کوه را ۲

عیب تو خواهی نگوید خصم، عیب او مگو
با خموشی میتوان خاموش کردن کوه را ۳

میخورد زخم جفا، هرکس که دارد جوهری
تیشه بر دل میزنند از بهر معدن کوه را ۴

خودنمایان را میسر نیست یکدم بی ملال
پرگره باشد جبین از سرکشیدن کوه را ۵

دست بر دامن زن استغنای تمکین شیوه را
از حریم دل برون کن آرزوی لیوه را ۶

دامن عقبی بدست آور زمال این جهان
در نکاح آن پری، دلاله کن این بیوه را ۷

خط سبزش پوشد ار سیب زنخدان را، چه غم؟
برگ میپوشند بر رو از لطافت میوه را ۸

با دل روشن، تلاش خاکساری میکند
واعظ ما دارد از آب روان این شیوه را ۹