شماره ۶۴ - دوست می سازد تواضع دشمن دیرینه را

دوست می سازد تواضع دشمن دیرینه را
خاکساری میکند جاروب گرد کینه را ۱

نشکنی تا خویش را، از دوست کی یابی نشان؟
هست پیچیدن کلید قفل این گنجینه را ۲

تا بروی ما بگوید حرف مردن مو به مو
کرده پیری روکش ما، هر نفس آیینه را ۳

تر چو می گردد نمد، از تیغ تیزش باک نیست
گریه جوشن کرده بر ما خرقه پشمینه را ۴

خانه روشندلان را زینت از مهمان بس است
نیست به از عکس نقش خانه آیینه را ۵

در دبستان محبت، تا کنی، مشق جنون
داده اند از بهر مد آه، لوح سینه را ۶

میکند آمیزش تردامنان، دل را خراب
نم کم از سیلاب نبود خانه آیینه را ۷

درو باشی، کز خدنگ غمزه او دیده ام
میکند خالی ز جوهر خانه آیینه را ۸

در جهان بی زهر منت نیست شهد عشرتی
تلخی شنبه برد شیرینی آدینه را ۹

نیستم واعظ نگاه تنگدستان را حریف
دارد ارزانی بما حق جامه پرپینه را ۱۰