خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن بیانگر احساس تنهایی، غم و اندوه شاعر است که از دوری یاران و نبود کسی در کنار خود رنج میبرد. او از اشکهایش میگوید که مانند توفان درونش شعلهور شدهاند و با وجود درد دل، همچون لالهای سرخ و شکفته است. شاعر همچنین از واعظی میگوید که اگر قدرت دین را در خود میدید، میتوانست سنگینی دلش را تحمل کند.
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۷۱ - منزل کناره کرده، ز راه عبور ما
منزل کناره کرده، ز راه عبور ما
صحرا به تنگ آمده از دست شور ما ۱
از بس نمانده است ز ما هیچ در میان
یاران کنند غیبت ما در حضور ما ۲
اشکم بدیده از دل پرسوز چون رسد؟
توفان چو شعله خشک شود در تنور ما ۳
با داغ دل، چو لاله سراپا شکفته ایم
نتوان شناختن ز غم ما سرور ما ۴
واعظ، گمان قوت دین گر بری بخویش
دل برگرفتنست ز خود سنگ زور ما ۵
صحرا به تنگ آمده از دست شور ما ۱
از بس نمانده است ز ما هیچ در میان
یاران کنند غیبت ما در حضور ما ۲
اشکم بدیده از دل پرسوز چون رسد؟
توفان چو شعله خشک شود در تنور ما ۳
با داغ دل، چو لاله سراپا شکفته ایم
نتوان شناختن ز غم ما سرور ما ۴
واعظ، گمان قوت دین گر بری بخویش
دل برگرفتنست ز خود سنگ زور ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - سر به زینت کی فرود آرد تن رنجور ما؟
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - بسکه گردیدند همراهان ما دلگیر ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
