هوش مصنوعی:
این متن بیانگر احساس تنهایی، غم و اندوه شاعر است که از دوری یاران و نبود کسی در کنار خود رنج میبرد. او از اشکهایش میگوید که مانند توفان درونش شعلهور شدهاند و با وجود درد دل، همچون لالهای سرخ و شکفته است. شاعر همچنین از واعظی میگوید که اگر قدرت دین را در خود میدید، میتوانست سنگینی دلش را تحمل کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۷۱ - منزل کناره کرده، ز راه عبور ما
منزل کناره کرده، ز راه عبور ما
صحرا به تنگ آمده از دست شور ما ۱
از بس نمانده است ز ما هیچ در میان
یاران کنند غیبت ما در حضور ما ۲
اشکم بدیده از دل پرسوز چون رسد؟
توفان چو شعله خشک شود در تنور ما ۳
با داغ دل، چو لاله سراپا شکفته ایم
نتوان شناختن ز غم ما سرور ما ۴
واعظ، گمان قوت دین گر بری بخویش
دل برگرفتنست ز خود سنگ زور ما ۵
صحرا به تنگ آمده از دست شور ما ۱
از بس نمانده است ز ما هیچ در میان
یاران کنند غیبت ما در حضور ما ۲
اشکم بدیده از دل پرسوز چون رسد؟
توفان چو شعله خشک شود در تنور ما ۳
با داغ دل، چو لاله سراپا شکفته ایم
نتوان شناختن ز غم ما سرور ما ۴
واعظ، گمان قوت دین گر بری بخویش
دل برگرفتنست ز خود سنگ زور ما ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۰ - سر به زینت کی فرود آرد تن رنجور ما؟
گوهر بعدی:شماره ۷۲ - بسکه گردیدند همراهان ما دلگیر ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.