هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از زبان شاعری بیان میشود که از بیتفاوتی و بیتوجهی دیگران به سخنان و احساساتش شکایت دارد. او تأکید میکند که تنها خودش خریدار کلام و هنرش است و از این تنهایی و بیپناهی رنج میبرد. همچنین، اشارهای به پایداری در برابر مشکلات و حفظ اصالت خود دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸۵ - تو صاف باش و، مزن حرف دردنوشی ما
تو صاف باش و، مزن حرف دردنوشی ما
که به ز بار علایق سبو بدوشی ما ۱
توان ز جوش مریدان به گرد ما دانست
ز خارخار هوس بوده شال پوشی ما ۲
کسی چو نیست خریدار جنس ما جز ما
شده است آینه دکان خودفروشی ما ۳
ز دستکاری دوران، ز هم نمی پاشیم
که جلد نسخه ما گشته پوست پوشی ما ۴
چنان ز شوق ادا فهمی تو میبالم
که رفته رفته سخن میشود خموشی ما ۵
کنیم ساز عمل قول تا به کی واعظ
کنون بود سخن ما، سخن نیوشی ما ۶
که به ز بار علایق سبو بدوشی ما ۱
توان ز جوش مریدان به گرد ما دانست
ز خارخار هوس بوده شال پوشی ما ۲
کسی چو نیست خریدار جنس ما جز ما
شده است آینه دکان خودفروشی ما ۳
ز دستکاری دوران، ز هم نمی پاشیم
که جلد نسخه ما گشته پوست پوشی ما ۴
چنان ز شوق ادا فهمی تو میبالم
که رفته رفته سخن میشود خموشی ما ۵
کنیم ساز عمل قول تا به کی واعظ
کنون بود سخن ما، سخن نیوشی ما ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۴ - تنگ از بسکه شد زمانه ما
گوهر بعدی:شماره ۸۶ - در جهان گشته سمر حرف پریشانی ما
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.