شماره ۹۳ - ای بار داده کعبه کویت براهها

ای بار داده کعبه کویت براهها
گستاخ بارگاه قبول تو آهها ۱

بر دامن امید تو، دست دعا دراز
بر آستان عفو تو روی گناهها ۲

رگها که در تن است، حقیقت شناس را
باشد بسوی معرفتت شاهراهها ۳

هر سر ز پای کوبی شور تو بقعه یی
دلها ز های و هوی غمت خانقاهها ۴

در سینه هاست، هر نفسی، ذکر اره یی
در دیده هاست، سبحه ذکرت نگاهها ۵

هر ناله یی ز لشکر درد تو رایتی است
دلهاست از ستون غمت بارگاهها ۶

عشق از دل دو نیم،سوار دو اسبه است
غمها به حفظ کشور یادت سپاهها ۷

از یک نسیم حکم تو در بحر روزگار
چون موج گشته اند روان سال و ماهها ۸

رهرو به کجا به کعبه کوی تو پی برد؟
کآواره گشته اند، درین دشت راهها ۹

واعظ اگر چه برده ز حد معصیت، ولی
دارد ز عفو و بخشش و لطفت پناهها ۱۰