شماره ۱۰۷ - یک نظر غافل نمیگردند از پاس حیات

یک نظر غافل نمیگردند از پاس حیات
اهل دل را زآن نمیباشد بدنیا التفات ۱

حاضر دم باش کاین نفس دغل بسیار کس
برده است و تشنه بازد آورده از آب حیات ۲

غم گواراتر بود آزادگان را از سرور
آب تلخی بید را باشد به از آب نبات ۳

گشته بر ما زهر آب زندگی از یاد مرگ
لذتی شاید بریم از عمر خود بعد از وفات ۴

حاصل آسایش کونین، هر سو خرمن است
می ستاند هرکه از دست تهی دارد برات ۵

زندگی بی عشق نبود در شمار زندگی
ذکر نام دوست باشد سکه نقد حیات ۶

گوهرافشانی زبان از کیسه دل میکند
ریزش کلک سخن پرداز باشد از دوات ۷

عشرت و عیش تهیدستان پس از مردن بود
تا نشد بید از چمن بیرون، ندادنش نبات ۸

کی بگلزار حقیقت میبرد مرغ دلت
واعظ از دام علایق تا نمی یابد نجات؟ ۹