هوش مصنوعی: این متن شعری است که از مضامین عرفانی، عاشقانه و اخلاقی بهره می‌برد. در آن از مفاهیمی مانند درویشی، عشق، رنج، و تنهایی سخن گفته شده است. شاعر از دردها و رازهای نهان خود می‌گوید و به رابطه‌ی عاشقانه و معنوی با معشوق اشاره می‌کند. همچنین، نگاهی انتقادی به خودبینی و دنیاطلبی دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات انتزاعی و نمادین ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۱۱۱ - در چنگ خصم پاک گهر ایمن از بلاست

در چنگ خصم پاک گهر ایمن از بلاست
چون دانه شرار که در سنگ آسیاست ۱

آن را که پادشاهی درویشی آرزوست
بر فرق او کلاه نمد سایه هماست ۲

جز خویش را کسی بنظر در نیاورد
خود بین کسی که نیست درین عهد، چشم ماست ۳

راز نهان ما چه عجب گر شود بلند؟
در کوهسار درد نفس می کشی، صداست ۴

تا در دل آن نگار بتمکین نشسته است
عالم اگر زجای بجنبد، دلم بجاست ۵

در خانه دل، ای غم جانان خوش آمدی
در دیده ای غبار رهش، از تو صد صفاست ۶

بیگانگان زدرد تو همراز هم شدند
هرکس که دیده است ترا با من آشناست ۷

بالد بخویش روز بروزم گداز تن
واعظ ببین دیار محبت خوش هواست! ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - نکهت از زلف کجش سودائی سر در هواست
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - با نازکی حسن تو، کی تاب حجاب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.