شماره ۱۱۵ - دور از تو، همدمم غم و اندوه و محنت است

دور از تو، همدمم غم و اندوه و محنت است
در دیده ام سواد وطن، شام غربت است ۱

در دوزخم، بجرم جدایی ز خدمتت
برمن شب فراق تو، روز قیامت است ۲

بی هم زسنگ تفرقه یی تا نگشته اید
باهم بسر برید عزیزان، غنیمت است ۳

ابنای روزگار، نبینند روی هم
از بسکه در میان همه را گرد کلفت است ۴

باغی کنون بخرمی کنج فقر نیست
زآنجا برون مرو، اگرت ذوق عشرت است ۵

ارباب جاه را، چو کرم نیست زینتی
دست گشاده شمسه ایوان دولت است ۶

ای جان، همیشه بر سر خوان رضا اگر
با تلخی زمانه نسازی، چه لذت است؟ ۷

واعظ شدی چو پیر، منال از شکستگی
پشت خمیده موجه دریای رحمت است ۸