شماره ۱۲۹ - مرد خدا که پیشت، پامال چون حصیر است

مرد خدا که پیشت، پامال چون حصیر است
ز استادگی است خنجر، ز افتادگی حریر است ۱

ناز و نعیم فردوس، هستند تشنه او
آن بینوا که دائم، از نان خشک سیر است ۲

شاهان ز تیغ آهش، بیچاره اند و عاجز
آنکس که در نظرها بیچاره فقیر است ۳

از علم بی عمل کس، فیضی چنان نیابد
علمی که بی عمل شد، روغن گرفته شیر است ۴