هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق به معشوق، وفاداری و صبر در برابر سختی‌ها سخن می‌گوید. شاعر از درد عشق، بی‌وفایی زمانه و ارزش دوستی خالص می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند آتش و طلا، مفاهیم عمیق را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین برخی استعاره‌ها ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

شماره ۱۳۴ - باز امشب ناوک آن غمزه بر ما پرکش است

باز امشب ناوک آن غمزه بر ما پرکش است
در لب لعلش، تکلم چون نمک در آتش است ۱

نیست ناخوش، هرچه آید از خوش و ناخوش ز دوست
خوش نبودن با خوش و ناخوش، ز مردان ناخوش است ۲

غیر دم سردی نمی بینم ز ابنای زمان
گر کسی دارد زبان گرم امروز، آتش است ۳

یک نگاه عجز بر دشمن، به است از صد کمند
یک دل پر آه در پهلو، به از صد ترکش است ۴

دوستی خالص چو باشد، نیست باک از خشم و جنگ
هرگز از آتش نگردد کم طلا، چون بی غش است ۵

نیست در ساغر عبث بی تابی موج شراب
نعل می از شوق یاقوت لبش در آتش است ۶

میشود معلوم واعظ ز آمد و رفت نفس
این که با ما زندگی پیوسته در کش واکش است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۳ - دگر بجای رخ ساده، لوح ساده بس است
گوهر بعدی:شماره ۱۳۵ - رفیق راه طلب، راه را رفیق خوش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.