هوش مصنوعی: این شعر از وضعیت نابسامان جامعه، نابرابری‌های اجتماعی، و رابطه ظالمانه بین حاکمان و مردم سخن می‌گوید. شاعر به فقر، بی‌عدالتی، و فراموشی مردم توسط حکومت اشاره می‌کند و از بی‌اعتباری ارزش‌های اخلاقی و اجتماعی انتقاد می‌نماید.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم انتقادی و اجتماعی پیچیده‌ای است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و آگاهی اجتماعی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند نابرابری و ظلم ممکن است برای سنین پایین‌تر سنگین باشد.

شماره ۱۷۴ - مایه جمعیت خاطر، نه سامان بوده است

مایه جمعیت خاطر، نه سامان بوده است
این درم در کیسه تنگی فراوان بوده است ۱

ما دل ارباب دولت را غنی پنداشتیم
بینوا از برگ، جمعیت پریشان بوده است ۲

قطره باران گهر تا گشت، نم بیرون نداد
فیض بخشی شیوه بی اعتباران بوده است ۳

منت ممنون نکردن، کرده ما را زیر بار
از لئیمان بخل ورزیدن هم احسان بوده است ۴

در بلند و پست اوضاع جهان کردیم سیر
هردو، همچون جوهر و آیینه یکسان بوده است ۵

ما رعیت را ذلیل شاه می پنداشتیم
شاه هم در زیر تیغ آه ایشان بوده است ۶

نام ما از یاد یاران رفت و، دیگر برنگشت
خاک این آواره در اقلیم نسیان بوده است ۷

کس نمیدانست واعظ سربلندی از چه یافت
چون نظر کردیم خاک، پای یاران بوده است ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۷۳ - مرد روشندل، ز نقص خویشتن شرمنده است
گوهر بعدی:شماره ۱۷۵ - بسکه ضعفم از نگاه او بخود بالیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.