شماره ۱۸۳ - زآن شوخ دید تا دل ناسور پشت دست

زآن شوخ دید تا دل ناسور پشت دست
زد از تپش به مرهم کافور پشت دست ۱

از نازکی نگار شود روی دست او
گر تند بیندش کسی از دور پشت دست ۲

پرخار حسرتیم، بما دست رد منه
سازی خدا نخواسته ناسور پشت دست ۳

در محفلی که شعله حسن تو قد کشید
پیش تو شمع می نهد از دور پشت دست ۴

گردیده است غنچه سراپا دهان و لب
زین آرزو، که بوسدش از دور پشت دست ۵

گل گل شکفتن از تو و، تسلیم از بهشت
برقع گشودن از تو و، از حور پشت دست ۶

واعظ بیاد شهد لبش بسکه میگزد
می گرددش چو خانه زنبور پشت دست ۷