هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعات عشق، صبر، درویشی و ضعف در برابر قدرت عشق میپردازد. همچنین به رفتارهای ریاکارانه و دوگانه برخی افراد اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین برخی از اشارات مانند ریاکاری و دوگانگی رفتاری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۴ - آنکه هرلحظه نمرد از غم رویت، چون زیست؟
آنکه هرلحظه نمرد از غم رویت، چون زیست؟
وآنکه از گریه نشد آب، نمیدانم کیست؟ ۱
مردم شهر محبت همه درویشانند
ناتوانیست که در مملکت عشق قویست ۲
دست برداشتن وقت دعا ایمائی است
که شفاعتگر ما پیش خدا دست تهیست ۳
این لئیمان که به همچشمی هم جود کنند
چون دو چشمند که بی هم نتوانند گریست ۴
همه گفتند که: بر دوری تو صبر کنند
آنکه میگفت و نمیکرد بجز واعظ کیست؟ ۵
وآنکه از گریه نشد آب، نمیدانم کیست؟ ۱
مردم شهر محبت همه درویشانند
ناتوانیست که در مملکت عشق قویست ۲
دست برداشتن وقت دعا ایمائی است
که شفاعتگر ما پیش خدا دست تهیست ۳
این لئیمان که به همچشمی هم جود کنند
چون دو چشمند که بی هم نتوانند گریست ۴
همه گفتند که: بر دوری تو صبر کنند
آنکه میگفت و نمیکرد بجز واعظ کیست؟ ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۳ - رم کن از الفت، که تنهایی عجب یار خوشیست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۵ - آید چو مرگ هستی پیرو جوان یکیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.