شماره ۲۰۲ - دمی بشمع کرامت، چو تندی خو نیست

دمی بشمع کرامت، چو تندی خو نیست
خطی بحرف سعادت چو چین ابرو نیست ۱

بهای گوهر مردم بود بآب حیا
بفرق خاک کسی را که آب دررو نیست ۲

زمغز پوچ بود پیش مرد آزاده
سری که روز وشب از فکر حق بزانو نیست ۳

زبحر غفلت دنیای درون ترا خطری
چوچار موجه خواب چهار پهلو نیست ۴

که میکند نگه اکنون بروی فضل و هنر
درین زمانه نظر جز بچشم و ابرو نیست ۵

درین زمانه بجا نیست اعتبار کسی
ندارد آینه رو، پشتش ار بپهلو نیست ۶

جداست غیرت مردی و، خوی تند جدا
که طاق ابروی مردانه چین ابرو نیست ۷

سخنوریست بتحریک دل مرا واعظ
بنان اگر نبود، خامه خود سخنگو نیست ۸