هوش مصنوعی: این متن شعری است که به موضوعات مختلفی مانند خودشناسی، رهایی از تعلقات مادی، پذیرش تقدیر و انتقاد از خودنمایی می‌پردازد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که از فکر و تعلقات دنیوی رها شود و به جای پیچیدن در افکار بیهوده، به سادگی و حقیقت وجودی خود بپردازد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در این شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال سنگین و نامفهوم باشد. همچنین، برخی از اشارات فلسفی و انتقادی نیاز به درک بالاتری از زندگی و اجتماع دارد.

شماره ۲۲۱ - چندین بزینت بدن ای خودنما مپیچ

چندین بزینت بدن ای خودنما مپیچ
بر خویشتن ز فکر قبا چون قبا مپیچ ۱

ما در تلاش خلعت عریانی از خودیم
ای فکر جامه، این همه بر دست و پا مپیچ ۲

گلدسته بند خاطر ما زلف او بس است
ای رشته حیات، تو خود را به ما مپیچ ۳

ما را به درد ما بگذار، ای طبیب عقل
با جان نازپرور ما، ای دوا مپیچ ۴

مرگت گلاب روح کشد از گل بدن
بر خویشتن چو غنچه ز بیم فنا مپیچ ۵

منزل طلب کنی، بقدر ده عنان خویش
خواهی که سر بجای بود، از قضا مپیچ ۶

واعظ برای رزق مقدر، به خویشتن
با اشک و ناله این همه چون آسیا مپیچ ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - دیو خویان راست، باهم روز شب دیوان پوچ
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - فصل شباب رفت و، نیامد بکار هیچ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.