هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به زیبایی‌های صبحگاه و تأثیرات روحانی و معنوی آن می‌پردازد. شاعر از صبح به عنوان نمادی از بیداری روح، فیض الهی و فرصتی برای توبه و بازگشت یاد می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند گذر عمر، حسرت گذشته و اهمیت استفاده از فرصت‌ها اشاره دارد.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند گذر عمر و حسرت، نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.

شماره ۲۲۳ - دل واکن هر پیر و جوانست دم صبح

دل واکن هر پیر و جوانست دم صبح
بر دل نفس شیشه گرانست دم صبح ۱

از هم نگسسته است درو قافله فیض
پیوسته بهار است و خزانست دم صبح ۲

بر راه تو ای قافله گریه خونبار
از دیده شبنم، نگرانست دم صبح ۳

تا ثبت کند دمبدم ارقام سعادت
بر لوح تو کلک دو زبانست دم صبح ۴

تا بر تو کند کوتهی عمر تو روشن
دایم بدو لب گرم بیانست دم صبح ۵

برخیز که بیداری شب تازه کند جان
هر روز ازین روی جوانست دم صبح ۶

از حسرت ایام شریفی که شد از دست
آهی زدل پیر جهانست دم صبح ۷

شاید رسی ای دیده بگرد اثر او
بشتاب، که خوش گرم عنانست دم صبح ۸

با خواهش دنیاست چه دشوار دم مرگ
بردیده پر خواب، گرانست دم صبح ۹

تا دمبدم آری زدم باز پسین یاد
هر روز از آن برتو عیانست دم صبح ۱۰

تا چشم نظر کار کرد، پرگل فیض است
باغ نظر دیده ورانست دم صبح ۱۱

ای مرده دل، از فیض سحر زنده توان شد
واعظ، همه عالم تن و جانست دم صبح ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۲۲ - فصل شباب رفت و، نیامد بکار هیچ
گوهر بعدی:شماره ۲۲۴ - بشکفان چون غنچه، چشم از خواب در بستان صبح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.