شماره ۲۵۸ - زهر مرگ دوستان در مغزم از بس کار کرد

زهر مرگ دوستان در مغزم از بس کار کرد
در تنم هر استخوانی، کار نیش مار کرد ۱

بس که شد از هر طرف آوازه مرگی بلند
قیل و قال آن، ز خواب غفلتم بیدار کرد ۲

سهل شد راه عدم از دیدن مرگ کسان
کثرت این کاروان، ره را به ما هموار کرد ۳

در نظر دارالشفائی شد مرا روی زمین
آسمان در خاک از بس نرگس بیمار کرد ۴

از پس قطع رگ جانم قطار رهروان
جاده راه عدم را، تیغ جوهر دار کرد ۵

از پی هم دوستان رفتند از من همچو موج
روزگار آخر باین سوهان مرا هموار کرد ۶

من که میمردم برای یکدم آب زندگی
رفتن یاران مرا از عمر خود بیزار کرد ۷

لخت لخت آمد جگر از دیده من زین فراق
طرفه زهری روزگار آخر مرا در کار کرد ۸

جز رضا دادن بحکم دوست واعظ چاره نیست
زین شکایت گونه ها میباید استغفار کرد ۹