شماره ۲۷۰ - چو حرف دانه خالش، قلم مذکور میسازد

چو حرف دانه خالش، قلم مذکور میسازد
ورق را گریه ام افشان چشم مور میسازد ۱

باین نسبت که دارد آشنایی با لب لعلش
نمک، با زخم من، چون مرهم کافور میسازد ۲

اگر از لذت شهد لب خود باخبر گردد
لب خود را بدندان خانه زنبور میسازد ۳

شود از عزل طبع ظالم معزول ظالم تر
کمان را زه گرفتن، بیشتر پرزور میسازد ۴

سیاهی افگند تا از جوانی داغ تن ما را
جهان از پیری ما، مرهم کافور میسازد ۵

مرا واعظ همین از گوشه گیری خوش نمیآید
که آخر آدمی را در جهان مشهور میسازد ۶