هوش مصنوعی: این متن یک شعر عرفانی و مدحی است که به ستایش قدرت، لطف و حکمت الهی می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که تا جهان برپاست، شهریار (یا معشوق) کامران خواهد بود و حکم او مانند آب احسان جاری است. همچنین، تأکید می‌شود که لطف الهی همیشه جاری است و دشمنانش در غم فرورفته‌اند. در پایان، شاعر دعای دولتی را ورد زبان خود می‌داند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

شماره ۲۸۴ - الهی تا جهان باشد، شه ما کامران باشد

الهی تا جهان باشد، شه ما کامران باشد
بگیتی حکم او چون آب احسانش روان باشد ۱

سپهر سست تا برپاست، دست او قوی گردد
جهان پیر تا برجاست، بخت او جوان باشد ۲

زلال لطف او جاری، نشان تا هست از حاجت
خدنگ حکم او کاری، ز گیتی تا نشان باشد ۳

فلکسان دوستش، بر اوج عزت تا زمین پاید
زمین وش دشمنش پامال غم، تا آسمان باشد ۴

زبان تابا شدم در کام و، جان تابا شدم در تن
دعای دولتش واعظ، مرا ورد زبان باشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - پردگی نیست عطا، گر همه پنهان باشد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - همین توقعم از تنگ آن دهن باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.