هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عرفانی و مدحی است که به ستایش قدرت، لطف و حکمت الهی میپردازد. شاعر بیان میکند که تا جهان برپاست، شهریار (یا معشوق) کامران خواهد بود و حکم او مانند آب احسان جاری است. همچنین، تأکید میشود که لطف الهی همیشه جاری است و دشمنانش در غم فرورفتهاند. در پایان، شاعر دعای دولتی را ورد زبان خود میداند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۲۸۴ - الهی تا جهان باشد، شه ما کامران باشد
الهی تا جهان باشد، شه ما کامران باشد
بگیتی حکم او چون آب احسانش روان باشد ۱
سپهر سست تا برپاست، دست او قوی گردد
جهان پیر تا برجاست، بخت او جوان باشد ۲
زلال لطف او جاری، نشان تا هست از حاجت
خدنگ حکم او کاری، ز گیتی تا نشان باشد ۳
فلکسان دوستش، بر اوج عزت تا زمین پاید
زمین وش دشمنش پامال غم، تا آسمان باشد ۴
زبان تابا شدم در کام و، جان تابا شدم در تن
دعای دولتش واعظ، مرا ورد زبان باشد ۵
بگیتی حکم او چون آب احسانش روان باشد ۱
سپهر سست تا برپاست، دست او قوی گردد
جهان پیر تا برجاست، بخت او جوان باشد ۲
زلال لطف او جاری، نشان تا هست از حاجت
خدنگ حکم او کاری، ز گیتی تا نشان باشد ۳
فلکسان دوستش، بر اوج عزت تا زمین پاید
زمین وش دشمنش پامال غم، تا آسمان باشد ۴
زبان تابا شدم در کام و، جان تابا شدم در تن
دعای دولتش واعظ، مرا ورد زبان باشد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۳ - پردگی نیست عطا، گر همه پنهان باشد
گوهر بعدی:شماره ۲۸۵ - همین توقعم از تنگ آن دهن باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.