شماره ۲۸۳ - پردگی نیست عطا، گر همه پنهان باشد

پردگی نیست عطا، گر همه پنهان باشد
رعد ابر کرم آوازه احسان باشد ۱

جمع با ثروت دنیا نشود، خاطر جمع
مال چون جمع شود، خواب پریشان باشد ۲

بجز از نرمی و سختی نشود کاری راست
تیر را کارگری از پر و پیکان باشد ۳

پادشاهست، فقیری که بدرها ندود
نیست کمتر ز سر آن پاکه بدامان باشد ۴

گر بخود ساخته یی، پادشه وقت خودی
افسر تارک درویش، گریبان باشد ۵

توبه تنها نه پشیمانی کس از گنه است
باید از زندگی خویش پشیمان باشد ۶

دورم از وصل تو، اما بدل آن سر زلف
همه شب در نظرم خواب پریشان باشد ۷

عمل چرکن دنیا، نبود جز صوتی
این گلستان همه چون کار گلستان باشد ۸

رفت واعظ چو جوانی، پس ازین لایق ما
آه سرد و رخ زرد و دل بریان باشد ۹