شماره ۲۸۹ - آن را که به دل هیچ به جز یار نباشد

آن را که به دل هیچ به جز یار نباشد
غمهای جهان را بدلش بار نباشد ۱

برمن قلمی نیست چو سلطان هوس را
غم نیست گرم جامه قلمکار نباشد ۲

ویرانه ما را که از آن پا برکابیم
چون خانه زین، گو در و دیوار نباشد ۳

لرزد بسرش چتر شهنشاهی کونین
آن را که بسر منت دستار نباشد ۴

آن را که بسر خلعت فخر است ز فقرش
از اطلس (و) دیباش چرا عار نباشد؟! ۵

از دایره رسم جهان، من که برونم
گو کار من خسته بپرگار نباشد ۶

دلگیر کدورات جهانم، که مبادا
آیینه دل قابل دیدار نباشد ۷

آن مهر ز بیطالعیم پرده نشین است
کافر بچنین روز گرفتار نباشد ۸

طاق دل درویش، ترا مصرف زر بس
گو طاق رواق تو طلاکار نباشد ۹

جایی که نه بینند ز صورت سوی معنی
چون واعظ ما صورت دیوار نباشد؟! ۱۰