خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از عناصر طبیعت مانند سرو، نخل، آب و سبزه برای بیان احساسات شاعر درباره عمر گذرا، آرزوها و عشق استفاده میکند. شاعر با تصاویر زیبا و استعاری، غم و اشتیاق خود را به نمایش میگذارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۹۴ - همچنان کز آب سرو بوستان قد میکشد
همچنان کز آب سرو بوستان قد میکشد
نخل آه از رفتن عمرم چنان قد میکشد ۱
طول آمالم ندارد پای کم از طول عمر
آرزو با زندگانی همعنان قد میکشد ۲
چون زمین تشنه از بس گریه دزدیدم بخود
زنگ در آیینه دل، سبزه سان قد میکشد ۳
میخورد از جویبار حسن باغ عشق آب
زآب گل، نخل صفیر بلبلان قد میکشد ۴
بسکه در پایت چو واعظ کشتگان جان میدهند
سرو بالای تو، از آب روان قد میکشد ۵
نخل آه از رفتن عمرم چنان قد میکشد ۱
طول آمالم ندارد پای کم از طول عمر
آرزو با زندگانی همعنان قد میکشد ۲
چون زمین تشنه از بس گریه دزدیدم بخود
زنگ در آیینه دل، سبزه سان قد میکشد ۳
میخورد از جویبار حسن باغ عشق آب
زآب گل، نخل صفیر بلبلان قد میکشد ۴
بسکه در پایت چو واعظ کشتگان جان میدهند
سرو بالای تو، از آب روان قد میکشد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۳ - صحرا ز باد دستی آهم فقیر شد
گوهر بعدی:شماره ۲۹۵ - زحمت ایام، راحتجو فزونتر میکشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
