هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییهای معشوق و تأثیرات عشق و غم بر شاعر میپردازد. در آن، از تشبیهات زیبایی مانند مگس و شهد، آینه و غبار، و قفس برای بیان احساسات استفاده شده است. شاعر از درد عشق و کدورتهای دل میگوید و حالات روحی خود را با تصاویر شاعرانه توصیف میکند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاطفی و شاعرانه عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۰۲ - یار در نکته سرایی نه ز کس میماند
یار در نکته سرایی نه ز کس میماند
حرف در شهد لب او چو مگس میماند ۱
گیردش آینه چهره ز نظاره غبار
در رخ او نگه ما به نفس میماند ۲
روی خود بسکه خراشیدم از دست غمش
خانه آیینه من، به قفس میماند ۳
نیست روزی که کدورت بدل ما نرسد
صبح بر آینه ما به نفس میماند ۴
نیست غیر از سر زانو شب و روزش بالین
سر شوریده واعظ به جرس میماند ۵
حرف در شهد لب او چو مگس میماند ۱
گیردش آینه چهره ز نظاره غبار
در رخ او نگه ما به نفس میماند ۲
روی خود بسکه خراشیدم از دست غمش
خانه آیینه من، به قفس میماند ۳
نیست روزی که کدورت بدل ما نرسد
صبح بر آینه ما به نفس میماند ۴
نیست غیر از سر زانو شب و روزش بالین
سر شوریده واعظ به جرس میماند ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۱ - بسکه کاهیدم ز غم، با خرده جان تن نماند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۳ - آنانکه از شراب تو مدهوش گشته اند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.