هوش مصنوعی:
این شعر از عارف بیانگر دردها و رنجهای درونی است که با وجود آن، شادیهای ظاهری را به نمایش میگذارد. شعر به موضوعاتی مانند مرگ، رنج، سکوت و نابرابریهای اجتماعی اشاره دارد و از نمادهایی مانند شمع و کوزههای گلی برای انتقال مفاهیم عمیق استفاده میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند مرگ و رنج نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۱۰ - عارف اگر چه بیغم دل دم نمیزند
عارف اگر چه بیغم دل دم نمیزند
هردم چه خنده ها که بعالم نمیزند ۱
در خامشی بگیر سبق از کتاب، کو
با صد لب و هزار سخن دم نمیزند ۲
آگه شود اگر ز مکافات ضرب و زور
من بعد شاه سکه بدرهم نمیزند ۳
آن را که خواب مرگ بود در نظر مدام
چون شمع تا سحر مژه بر هم نمیزند ۴
آید سخا ز مردم درویش بیشتر
چینی چو کوزه های گلین نم نمیزند ۵
ای شمع، زیر چرخ چه اظهار خوشدلی است؟
کس گل به سر به محفل ماتم نمی زند! ۶
هردم چه خنده ها که بعالم نمیزند ۱
در خامشی بگیر سبق از کتاب، کو
با صد لب و هزار سخن دم نمیزند ۲
آگه شود اگر ز مکافات ضرب و زور
من بعد شاه سکه بدرهم نمیزند ۳
آن را که خواب مرگ بود در نظر مدام
چون شمع تا سحر مژه بر هم نمیزند ۴
آید سخا ز مردم درویش بیشتر
چینی چو کوزه های گلین نم نمیزند ۵
ای شمع، زیر چرخ چه اظهار خوشدلی است؟
کس گل به سر به محفل ماتم نمی زند! ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۹ - حرفی اگر بعاشق بیتاب میزند
گوهر بعدی:شماره ۳۱۱ - این حریفان که گهی زاهد و گه اوباشند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
