هوش مصنوعی:
این متن به توصیف قومی میپردازد که به فقر و عشق گرایش دارند. برای آنها حقیقت و عشق مهمترین ارزشهاست و مشکلات زندگی را با باده و عشق حل میکنند. آنها با مفلسی و عشق همراهند و بار ملامت را به دوش میکشند. صفات و معانی در نفس آنها نهفته است و تربیت، صدق و صفا سرمایهی جان و دل آنهاست.
رده سنی:
18+
متن حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند باده و عشق ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
غزل ۳۰۲ - قومی که به افلاس گراید دل ایشان
قومی که به افلاس گراید دل ایشان
جز کوی حقیقت نبود منزل ایشان ۱
وقتی که شود کار برایشان همه مشکل
جز باده بگو حل که کند مشکل ایشان ۲
گر چند قدیمست خلاف گل و آتش
با آتش عشقست موافق گل ایشان ۳
با قافلهٔ مفلسی و مرحلهٔ عشق
جز بار ملامت نکشد محمل ایشان ۴
پیدا ز صفاتست و نهانست معانی
در نفس عزیز و نفس مقبل ایشان ۵
جز تربیت و تمشیت و صدق و صفا نیست
پیرایه و سرمایهٔ جان و دل ایشان ۶
جز کوی حقیقت نبود منزل ایشان ۱
وقتی که شود کار برایشان همه مشکل
جز باده بگو حل که کند مشکل ایشان ۲
گر چند قدیمست خلاف گل و آتش
با آتش عشقست موافق گل ایشان ۳
با قافلهٔ مفلسی و مرحلهٔ عشق
جز بار ملامت نکشد محمل ایشان ۴
پیدا ز صفاتست و نهانست معانی
در نفس عزیز و نفس مقبل ایشان ۵
جز تربیت و تمشیت و صدق و صفا نیست
پیرایه و سرمایهٔ جان و دل ایشان ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۰۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۰۱ - خانهٔ طاعات عمارت مکن
گوهر بعدی:غزل ۳۰۳ - جوانی کردم اندر کار جانان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
