شماره ۳۵۴ - تنها ز لفظ، شعر تو دلبر نمیشود

تنها ز لفظ، شعر تو دلبر نمیشود
از رنگ گل دماغ معطر نمیشود ۱

ای گوهر یگانه، تو از بس یگانه یی
حرف رخ تو نیز مکرر نمیشود ۲

عارف غمین نمیشود از کسر شأن خویش
آیینه از شکست مکدر نمیشود! ۳

هرگز کسی بقال نگردد ز اهل حال
مفلس ز حرف مال، توانگر نمیشود! ۴

تا کی ز معنی دگرانی زبان دراز؟!
کلک ار سخن نوشت، سخنور نمیشود! ۵

چون آب زندگی است گوارا بمنعمی
کز وی گلوی تشنه لبی تر نمیشود؟! ۶

واعظ ز سوز عشق، سخنور شود زبان
بی آتش این چراغ مرا بر نمیشود ۷