شماره ۳۶۵ - غم او ساخت دلم تنگ و، هم او بگشاید

غم او ساخت دلم تنگ و، هم او بگشاید
دانه از آب گره گشت و، ازو بگشاید ۱

در خور حوصله خویش برد هرکس فیض
طاقتی کو که نقاب از رخ او بگشاید؟ ۲

کشور فتح، مسخر ز شکست تو شود
این دیاریست که با تیغ عدو بگشاید ۳

دل، خوش از صبر به تنگ آمده، کو زور غمی
که ز چاک دلم این بند رفو بگشاید؟! ۴

آب شرمیست در آن رخ که نبندد صورت
کلک نقاش اگر چهره او بگشاید ۵

کیست با او سخن کشتن واعظ گوید؟
سر حرفی مگر آن تندی خو بگشاید! ۶