هوش مصنوعی: این متن به موضوعاتی مانند مرگ، رحمت الهی، ضعف انسان در برابر سختی‌ها، بی‌اعتباری عمر و یادآوری مرگ توسط واعظان می‌پردازد. شاعر از ترس و شوق رحمت خداوند در روز مرگ سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که انسان در پیری از سختی‌ها می‌شکند. همچنین، متن به بی‌اعتباری دنیا و یادآوری مرگ توسط واعظان اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی درباره مرگ و ضعف انسان است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم مانند مرگ و شکست در پیری ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نگران‌کننده باشد.

شماره ۳۷۵ - با چنان وحشت ز شوق رحمت آمرزگار

با چنان وحشت ز شوق رحمت آمرزگار
روز مرگم هست چون شام غریب روزه دار ۱

خوش گرفتار طلسمات علایق گشته یی
در شکست آن ترا لوحیست هر سنگ مزار ۲

مرد در پیری ز اندک سختیی یابد شکست
زآب و رنگ افتد نگین، وقتی که گردد نامدار ۳

عقل اگر قاضی است، بر بی اعتباریهای عمر
محضری پر مهر باشد، صفحه هر لاله زار ۴

همچو حلوائی که بهر مرده سامان میکنند
هست شیرین کاری از دل مردگانم ناگوار ۵

گر ز بیقدری، کسی امروز ما یاد نکرد
یاد ما بسیار خواهد کرد واعظ روزگار! ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۴ - دل که باشد نشیمن غم یار
گوهر بعدی:شماره ۳۷۶ - گزندگیست، چو خاری که خفت آرد بار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.