هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر عمیق او بر زندگی خود و دیگران سخن میگوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند عشق، تقدیر، و تأثیرات معنوی وجود دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده، فهم آن را برای سنین پایین دشوار میکند.
شماره ۴۱۷ - شمشاد چیست تا کند آن زلف شانه اش؟!
شمشاد چیست تا کند آن زلف شانه اش؟!
آیینه کیست؟ تا تو نهی پا به خانه اش ۱
آن رنگ دلفروز که من دیده ام ز تو
هرکس تو را برد، فتد آتش به خانه اش ۲
گر بگذری ز کشت، به آن خال عنبرین
بیرون چو مور، میدود از خاک دانه اش ۳
جز بخت من، کسی ز دیار تو برنگشت
هر قاصدی که سوی تو کردم روانه اش ۴
از بس که زنگ از دل و دیوار و در بری
هر جا که پا نهی، کنی آیینه به خانه اش ۵
واعظ ز یمن فقر، به هر محفلی که رفت
بالانشین صدر شود آستانه اش ۶
آیینه کیست؟ تا تو نهی پا به خانه اش ۱
آن رنگ دلفروز که من دیده ام ز تو
هرکس تو را برد، فتد آتش به خانه اش ۲
گر بگذری ز کشت، به آن خال عنبرین
بیرون چو مور، میدود از خاک دانه اش ۳
جز بخت من، کسی ز دیار تو برنگشت
هر قاصدی که سوی تو کردم روانه اش ۴
از بس که زنگ از دل و دیوار و در بری
هر جا که پا نهی، کنی آیینه به خانه اش ۵
واعظ ز یمن فقر، به هر محفلی که رفت
بالانشین صدر شود آستانه اش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱۶ - با خلق همنشین و، از ایشان رمیده باش
گوهر بعدی:شماره ۴۱۸ - وقت نزاع، جان و دل از بهر غارتش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.