هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی معشوق و تأثیر عمیق او بر زندگی خود و دیگران سخن می‌گوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند عشق، تقدیر، و تأثیرات معنوی وجود دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده، فهم آن را برای سنین پایین دشوار می‌کند.

شماره ۴۱۷ - شمشاد چیست تا کند آن زلف شانه اش؟!

شمشاد چیست تا کند آن زلف شانه اش؟!
آیینه کیست؟ تا تو نهی پا به خانه اش ۱

آن رنگ دلفروز که من دیده ام ز تو
هرکس تو را برد، فتد آتش به خانه اش ۲

گر بگذری ز کشت، به آن خال عنبرین
بیرون چو مور، می‌دود از خاک دانه اش ۳

جز بخت من، کسی ز دیار تو برنگشت
هر قاصدی که سوی تو کردم روانه اش ۴

از بس که زنگ از دل و دیوار و در بری
هر جا که پا نهی، کنی آیینه به خانه اش ۵

واعظ ز یمن فقر، به هر محفلی که رفت
بالانشین صدر شود آستانه اش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۱۶ - با خلق همنشین و، از ایشان رمیده باش
گوهر بعدی:شماره ۴۱۸ - وقت نزاع، جان و دل از بهر غارتش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.