شماره ۴۲۰ - در زمین شوره هر دل که خواندی قابلش

در زمین شوره هر دل که خواندی قابلش
این قدر تخم محبت کاشتی، کو حاصلش؟! ۱

نان خود در روز بازار قیامت پخته است
چون تنور آنکس که بهر دیگران سوزد دلش ۲

خانه آبادان سائل، خانه آبادان کند
تشنه سیل است، در گاهی که نبود سائلش ۳

چون جرس،گم کرده راهان گوش بر زنگ وی اند
بر سر راه هدی، هر کس که میلرزد دلش ۴

خط احسانی که با دست سخا گردد رقم
از نگاه منت آلود است خط باطلش ۵

خانه ظالم حباب سیل را ماند، که هست
از غبار کلبه ویران مظلومان گلش ۶

سرکشند آزادگان،زین خاکدان چون سرو و، هست
واعظ از دون همتی، چون بید مجنون مائلش ۷