شماره ۴۲۱ - نگین خاتم دلهاست در دندانش

نگین خاتم دلهاست در دندانش
چکیده جگر خون ماست مرجانش ۱

کنند کسب جفا، عضو عضو او از هم
نگاه کرده بابرو خمیده مژگانش ۲

بخود همیشه کمانش کشیده میخواهم
ز رشک اینکه مبادا رود بقربانش ۳

از آن چو زلف سیاهش بخود می پیچم
که دست طره چرا میرسد بدامانش؟! ۴

ز سبز گشتن پشت لبش، منال ای دل
که بوده است چنین سرنوشت مرجانش ۵

کشیده خنجر بیداد و، من ازین ترسم
که دست خون شهیدی رسد بدامانش ۶

نه لایق است دگر حرف عشق واعظ را
که اشک و آه بود خال و زلف جانانش! ۷