خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن به موضوع طمع و حرص انسان‌ها می‌پردازد و با استفاده از استعاره‌های مختلف مانند نان، خوان، و انبان، نشان می‌دهد که طمع نه تنها سودی ندارد، بلکه باعث ویرانی و رنج می‌شود. شاعر تأکید می‌کند که قناعت و رضایت از زندگی، راه بهتری برای رسیدن به آرامش است.

رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از استعاره‌ها و تعابیر به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.

غیر تلخی، طعم دیگر نیست در نان طمع
نانخورش از سرکه ابروست در خوان طمع

ای که خواهی سازی آباد از گرفتن خویش را
خانه های اعتباراتست، ویران طمع

طبع طامع را نباشد از گدایی چاره یی
جز کف در یوزه نبود کاسه خوان طمع

بسکه بوی چرب و نرمی ناید از احسان خلق
نانشان نبود ز خشکی باب دندان طمع

معده، حرص و طمع از جوع کی گردد خلاص؟
پر نگردد هیچ کس را هرگز انبان طمع

بسکه طامع را پر است از خار خار حرص دل
آتش افتد از نگاه گرم در جان طمع

رشته رزقت بدست قبض و بسط دیگری است
زآن گره نگشوده هرگز کس بدندان طمع

هر چه خواهی، چیده بر خوان قناعت رنگ رنگ
نان خود تاکی خوری واعظ ز انبان طمع؟!

«واعظ قزوینی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir