شماره ۴۴۳ - کسی ز خلق نباشد، چو خسروان قانع

کسی ز خلق نباشد، چو خسروان قانع
که گشته اند بدنیا، ز ترک آن قانع؟! ۱

زدست طعنه مجنون، چه سان رهد عقل؟!
که شد بسقف گل، از سقف آسمان قانع ۲

خورد بنانخورش عزت قناعت نان
کسی که گشته ز دنیا به نیم نان قانع ۳

بصدر خانه ء دلها همیشه جا دارد
شود ز صدر کسی گر بآستان قانع ۴

بجامه چرکنی جسم بایدش تن داد
هر آنکسی که ز جانان شود بجان قانع ۵

سخن چو از دو زبانی رود نکوتر پیش
قلم نگشته از آن رو بیک زبان قانع ۶

هزار تیر ملامت خریده بر دل ریش
مصاف دیده نگردیده بیک کمان قانع! ۷

دگر چگونه کند دعوی خرد واعظ
که گشته است ز صحرا بخان و مان قانع؟! ۸