شماره ۴۵۷ - افزون بود ز عالم دل یاد آن بزرگ

افزون بود ز عالم دل یاد آن بزرگ
کوچک شود سرا، چو بود میهمان بزرگ ۱

آسان تر آن جهان بکف آید ازین جهان
بهتر زند خدنگ، بود چون نشان بزرگ ۲

بر دل ترا نچسبد از آن کار آن جهان
کآیینه است کوچک و، آیینه دان بزرگ ۳

بس دستگاه همت والا شده است تنگ
زآن رو که گشته اند بسی کوچکان بزرگ ۴

دنیا نه جای این همه عرض تجمل است
این خانه بس محقر و، دستار خوان بزرگ ۵

واعظ ز مال قدر کس افزون نمیشود
زآنسان که کوهسار نگردد ز کان بزرگ ۶