هوش مصنوعی: این شعر از حافظ، نگاهی انتقادی به رفتارهای ناعادلانه و بی‌رحمی برخی افراد نسبت به مردم دارد. شاعر از بی‌توجهی به رنج‌های مردم، ترس از بیان حقایق، و ترجیح جفا بر لطف سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌ای به تضاد بین خواری در نزد مردم و عزت نزد دوست دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق اجتماعی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات انتقادی و تلخ نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.

شماره ۴۷۵ - از ناز اگر نیایی، خود در خیال مردم

از ناز اگر نیایی، خود در خیال مردم
رحمت چرا نیاید، باری بحال مردم؟! ۱

از وحشتی که داری، حرف رخت نیاید
در مصحف نکویی، هرگز بفال مردم ۲

بر کس نمیوزد تند هرگز نسیم لطفت
از دل چگونه خیزد گرد ملال مردم ۳

چشمی ز صبح وصلت، هرگز نکرد روشن
هر چند سوخت خود را، شمع خیال مردم ۴

خشم تو ای جفا جو، از لطف خلق خوشتر
هجر تو ای پری رو، به از وصال مردم ۵

خواری بر خلایق، عزت بود بر دوست
صدر بهشت باشد، صف نعال مردم ۶

واعظ ز منت خلق، ترسیده بسکه چشمم
خواهم که رو نشویم با اشک آل مردم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۷۴ - ز شرح اشتیاق دوست، تا حرفی بیان کردم
گوهر بعدی:شماره ۴۷۶ - ز غصه جان نبری، بی حذر ازین مردم!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.