شماره ۴۸۳ - تا تیغ تو بگذاشته لب بر لب زخمم

تا تیغ تو بگذاشته لب بر لب زخمم
باز است بشکر تو ستمگر لب زخمم ۱

هرگز نگرفته است دهنها بزبانها
خویی که گرفته است بخنجر لب زخمم ۲

جز شکوه بیمهریت از دل نتراود
گر تیر تو انگشت نهد بر لب زخمم ۳

چندان نمکیده است لب گریه دلم را
کز آب دم تیغ، شود تر لب زخمم ۴

حرف ستمش را، بدو لب باز توان گفت
یک لب، لب تیغ و، لب دیگر لب زخمم ۵

از لذت شمشیر تو در خاک عجب نیست
گر مور چو خط جمع شود بر لب زخمم ۶

بر آینه تیغ ستم پیشه قاتل
حیران شده چون دیده جوهر لب زخمم ۷

تا چاک دلم بخیه تسلیم گرفته است
نگذشته دگر حرف بهی بر لب زخمم ۸

واعظ دلم از درد بفریاد درآید
دندان خدنگی نگزد گر لب زخمم ۹