هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از تجربیات روحانی و عشق الهی سخن میگوید. او از رهایی از دامهای دنیوی و پناه بردن به عشق حقیقی میگوید و از فیضی که از معشوق الهی دریافت کرده است سخن میراند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عرفانی و پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای عمیق و زبان شعری کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۹۲ - ما بلبلان خار علایق گزیده ایم
ما بلبلان خار علایق گزیده ایم
در آشیان بال و پر خود خزیده ایم ۱
دامن بدست خار علایق نداده ایم
چون باد اگر چه بر گل و ریحان وزیده ایم ۲
از دامگاه بال هما کرده ایم رم
در خرقه چون کبوتر چاهی خزیده ایم ۳
فیضی که برده ایم ز شیرینی لبت
حرف لب تو گفته، لب خود گزیده ایم ۴
واعظ بچشم شوق ز بحرین هر دو کون
یکدانه گوهر غم او را گزیده ایم ۵
در آشیان بال و پر خود خزیده ایم ۱
دامن بدست خار علایق نداده ایم
چون باد اگر چه بر گل و ریحان وزیده ایم ۲
از دامگاه بال هما کرده ایم رم
در خرقه چون کبوتر چاهی خزیده ایم ۳
فیضی که برده ایم ز شیرینی لبت
حرف لب تو گفته، لب خود گزیده ایم ۴
واعظ بچشم شوق ز بحرین هر دو کون
یکدانه گوهر غم او را گزیده ایم ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۱ - چشم و گوش و عقل و حس رفتند و، ما وامانده ایم
گوهر بعدی:شماره ۴۹۳ - برکنده از حیات، باندک بهانه ایم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.