شماره ۴۹۳ - برکنده از حیات، باندک بهانه ایم

برکنده از حیات، باندک بهانه ایم
دندان کرم خورده کام زمانه ایم ۱

گردیده پرده هنر ما، وجود ما
ز آن قدر ما نهفته، که خود در میانه ایم ۲

امروز در بساط جهان، نیست خوشدلی
ما مست بزم دوش، و شراب شبانه ایم ۳

فارغ ز هر غمم، دل پر یاد دوست کرد
ما پادشاه عالم خود زین خزانه ایم ۴

از ما غرض دلست و، غرض از دلست دوست
دل چشم و، دوست مردم و، ما چشم خانه ایم ۵

فارغ کسی چو خوشه ز برگ معاش نیست
تا زنده ایم، در طلب آب و دانه ایم ۶

داریم جای بر سر زلف پریوشان
تا در گشاد کار ضعیفان چو شانه ایم ۷