هوش مصنوعی: این متن شعری است که به مضامینی همچون جفا، ناامیدی، ستم، و ناپایداری دنیا می‌پردازد. شاعر از رفتارهای ناعادلانه، ناامیدی رایج در جامعه، و بی‌ثباتی زندگی انتقاد می‌کند و با تصاویر شاعرانه مانند گل، باغبان، و توفان، احساسات خود را بیان می‌نماید.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق اجتماعی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی داشته باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و ستم ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۵۱۷ - بسکه بد باشد ز شوخی خنده بر یاران زدن

بسکه بد باشد ز شوخی خنده بر یاران زدن
گل ببد خواه خود، از روی جفا نتوان زدن ۱

هر که با دست تهی، بار کسان بر دل نهاد
همچو کشتی میتواند پای بر توفان زدن ۲

ناامیدی بسکه در ایام ما گردیده عام
ناید از چاک گریبان، دست بر دامان زدن ۳

نازک اندامی که من دیدم، ستم باشد برو
از پی قتلم بر آن موی کمر، دامان زدن ۴

باغبان از دیدن گلزار حسنش رسم کرد
بر گلستان از خیابان ها خط بطلان زدن ۵

پیش واعظ ابر و برق مزرع آسودگی
گریه برخود کردنست و، خنده بر دوران زدن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۱۶ - باین سامان چه ساز عیش دیگر میتوان کردن؟
گوهر بعدی:شماره ۵۱۸ - کو بخت حرف پیش تو ای نازنین زدن؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.