هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به مضامینی همچون جفا، ناامیدی، ستم، و ناپایداری دنیا میپردازد. شاعر از رفتارهای ناعادلانه، ناامیدی رایج در جامعه، و بیثباتی زندگی انتقاد میکند و با تصاویر شاعرانه مانند گل، باغبان، و توفان، احساسات خود را بیان مینماید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق اجتماعی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از زندگی داشته باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و ستم ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۵۱۷ - بسکه بد باشد ز شوخی خنده بر یاران زدن
بسکه بد باشد ز شوخی خنده بر یاران زدن
گل ببد خواه خود، از روی جفا نتوان زدن ۱
هر که با دست تهی، بار کسان بر دل نهاد
همچو کشتی میتواند پای بر توفان زدن ۲
ناامیدی بسکه در ایام ما گردیده عام
ناید از چاک گریبان، دست بر دامان زدن ۳
نازک اندامی که من دیدم، ستم باشد برو
از پی قتلم بر آن موی کمر، دامان زدن ۴
باغبان از دیدن گلزار حسنش رسم کرد
بر گلستان از خیابان ها خط بطلان زدن ۵
پیش واعظ ابر و برق مزرع آسودگی
گریه برخود کردنست و، خنده بر دوران زدن ۶
گل ببد خواه خود، از روی جفا نتوان زدن ۱
هر که با دست تهی، بار کسان بر دل نهاد
همچو کشتی میتواند پای بر توفان زدن ۲
ناامیدی بسکه در ایام ما گردیده عام
ناید از چاک گریبان، دست بر دامان زدن ۳
نازک اندامی که من دیدم، ستم باشد برو
از پی قتلم بر آن موی کمر، دامان زدن ۴
باغبان از دیدن گلزار حسنش رسم کرد
بر گلستان از خیابان ها خط بطلان زدن ۵
پیش واعظ ابر و برق مزرع آسودگی
گریه برخود کردنست و، خنده بر دوران زدن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۳۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۶ - باین سامان چه ساز عیش دیگر میتوان کردن؟
گوهر بعدی:شماره ۵۱۸ - کو بخت حرف پیش تو ای نازنین زدن؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.