شماره ۵۲۰ - قامتم گر این چنین از غم دو تا خواهد شدن

قامتم گر این چنین از غم دو تا خواهد شدن
هم ز خود چون بید مجنونم، عصا خواهد شدن ۱

خضر اگر باشی، بنخل زندگانی دل مبند
عاقبت آب بقا، باد فنا خواهد شدن ۲

کاسه فغفور کز آواره نخوت پر است
بیصدا چون کاسه کشگول گدا خواهد شدن ۳

آنکه از کبر است سر تا پا رگ گردن چو شمع
عاقبت چین جبینش، نقش پا خواهد شدن ۴

گرچه خود را با طناب زندگی پیچیده یی
بند بندت عاقبت از هم جدا خواهد شدن ۵

جانب افتادگان، دستی که میسازی دراز
در کفت هنگام افتادن، عصا خواهد شدن ۶

هر کف نانی، که در انبان درویشی کنی
پیش حق از بهر تو دست دعا خواهد شدن ۷

سایه دست نوازش بر سر بیچارگان
در قیامت، برگ نخل مدعا خواهد شدن ۸

الفتی کاین جسم لاغر با قناعت کرده است
استخوانم عاقبت رزق هما خواهد شدن ۹

از چراغ مهر گیتی، روشنی واعظ مجوی
کلبه ما روشن از صبح جزا خواهد شدن ۱۰