شماره ۵۲۴ - پیش چراغ فیض شب، از خواب دم مزن

پیش چراغ فیض شب، از خواب دم مزن
وحشی است مرغ فرصت، مژگان بهم مزن ۱

زین خوابهای از أمل خود درازتر
خط بر کتاب هستی خود یک قلم مزن ۲

ای تاجر قلمرو هستی، نبسته بار
از چشم خفته، خیمه براه عدم مزن ۳

زنهار پیش حکم قضا، از حیات خویش
پیش لبت گر آینه گیرند، دم مزن ۴

با بی زری چو دست کریمان گشاده باش
بر جبهه همچو کیسه گره با درم مزن ۵

عقل معاش، نام مکن بخل شوم را
خرجیست خرج معرفت، ای خواجه دم مزن ۶

حق کرم، ز نام کرم هم گذشتن است
این حق ادا نساخته لاف کرم مزن ۷

دستار کهنه یی، به فقیری اگر دهی
هر لحظه اش به فقر ز سرکوب بم مزن ۸

پیش چراغ اجر مصیبت، ز بی تهی
بر سر چو باد خاک میفشان و دم مزن ۹

از بهر خود مگیر، گل کلفتی در آب
ای سیل، خان و مان فقیری بهم مزن ۱۰

تا غایبانه مدح تو هردم کنند بیش
واعظ بروی دشمن خود، حرف کم مزن ۱۱