هوش مصنوعی: این متن شعری است که از تغییرات زندگی و گذر زمان سخن می‌گوید و مخاطب را به بیداری، مهربانی، بخشش و شادمانی دعوت می‌کند. همچنین بر اهمیت کمک به دیگران و همدلی تأکید دارد.
رده سنی: 14+ مفاهیم عمیق و نمادین موجود در شعر، مانند مرگ، پیری، و مسئولیت‌های اجتماعی، برای درک کودکان دشوار است. این متن بیشتر مناسب افرادی است که توانایی تحلیل مفاهیم انتزاعی و فلسفی را دارند.

شماره ۵۴۹ - موی چون گردید جو گندم، دگر هشیار شو

موی چون گردید جو گندم، دگر هشیار شو
وقت گرگ و میش صبح مرگ شد، بیدار شو! ۱

تن ز پیری زار شد، یعنی که وقت زاریست
رخ چو سوهان شد ز چین، یعنی دگر هموار شو! ۲

خنده رو باشی، گلی گل؛ تندخویی، خار خار؛
خار بی گل تا بکی باشی؟ گل بیخار شو! ۳

هر فقیری را قبا، چون گرمی خورشید باش
هر غریبی را سر، چون سایه دیوار شو ۴

آورد تا حلقه یاران یکدل سر بهم
سفره گستر، سر بسر، پیوسته، چون پرگار شو ۵

بهر ساز برگ بی برگان، درین گلشن چو آب
جمله تن جوش و خروش و کوشش و رفتار شو ۶

با رخی پر اشک واعظ، با دلی پرخار غم
خرم و خندان بروی خلق، چون گلزار شو ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۴۸ - نیست بلبل چو من و، گل نه چنانست که تو؛
گوهر بعدی:شماره ۵۵۰ - گذر گاهی بود گلزار گیتی، از صبا بشنو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.