هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به موضوعات مختلفی از جمله بیداری و هوشیاری، گذر زمان، بیفایده بودن آرزوهای دنیوی، اهمیت نام نیک و عشق حقیقی میپردازد. شاعر از مخاطب میخواهد که از خواب غفلت بیدار شود و به زندگی واقعی توجه کند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا کمجذاب باشد.
شماره ۵۸۰ - دگر مخواب، چو دندان فتادت ای سفری
دگر مخواب، چو دندان فتادت ای سفری
ببند بار که سر زد ستاره سحری ۱
دگر شکار غزال هوس نه دسترس است
ترا که ناوک نور نگاه شد سپری ۲
بجستن کمر زر، کمر چه می بندی؟
کنون که کرده ترا بار زندگی کمری! ۳
مدار امید ز فرزند، کز برای کسی
بغیر نام نکو، کس نمی کند پسری ۴
مرا از لوث هوس ها، همیشه داشته پاک
بود بگردن من، عشق را حق پدری ۵
برعشه ز آن حرکت پیریت دهد واعظ
که دیده یی بگشایی ز خواب بیخبری ۶
ببند بار که سر زد ستاره سحری ۱
دگر شکار غزال هوس نه دسترس است
ترا که ناوک نور نگاه شد سپری ۲
بجستن کمر زر، کمر چه می بندی؟
کنون که کرده ترا بار زندگی کمری! ۳
مدار امید ز فرزند، کز برای کسی
بغیر نام نکو، کس نمی کند پسری ۴
مرا از لوث هوس ها، همیشه داشته پاک
بود بگردن من، عشق را حق پدری ۵
برعشه ز آن حرکت پیریت دهد واعظ
که دیده یی بگشایی ز خواب بیخبری ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۹ - میبرد هر دم دلم را، غمزه غارتگری
گوهر بعدی:شماره ۵۸۱ - خسروی خواهی، بنه از سر کلاه سروری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.