هوش مصنوعی: شاعر در این متن به مشاهده و تأمل دربارهٔ مرگ و نیستی می‌پردازد. او کسانی را می‌بیند که در خاک آرمیده‌اند و به دنیای عدم پیوسته‌اند. همچنین، به کسانی اشاره می‌کند که هنوز به دنیا نیامده‌اند و کسانی که از دنیا رفته‌اند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و مرتبط با مرگ و نیستی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. این موضوعات نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارند.

رباعی ۱۲۵ - بر مفرش خاک خفتگان می‌بینم

بر مفرش خاک خفتگان می‌بینم
در زیر زمین نهفتگان می‌بینم ۱

چندانکه به صحرای عدم مینگرم
ناآمدگان و رفتگان می‌بینم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۸۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۱۲۴ - برخیزم و عزم باده ناب کنم
گوهر بعدی:رباعی ۱۲۶ - تا چند اسیر عقل هر روزه شویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.