غزل ۳۵۲ - ای مونس جان من خیال تو

ای مونس جان من خیال تو
خوشتر ز جهان جان وصال تو ۱

جانهای مقدس خردمندان
سرگشته به پیش زلف و خال تو ۲

کس نیست به بیدلی نظیر من
چون نیست به دلبری همال تو ۳

گر صورت عشق و حسن کس بیند
آن مثل منست با خیال تو ۴

لیکن چکنم چو آیدم خوشتر
از حال جهان همه محال تو ۵

هر چند همیشه تنگدل باشم
از تیر دو چشم بد سگال تو ۶

خرسند شوم چو گوییم یک ره
ای خسته چگونه بود حال تو ۷

هستم به جوال عشوه‌ات دایم
وان کیست که نیست در جوال تو ۸