هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عرفانی از یغماست که در آن شاعر از عشق و حسرت به معشوق، انتظار و رنج فراق، و نیز از تواضع و فداکاری در راه عشق سخن می‌گوید. او از خاکساری در برابر معشوق، اشک‌های بی‌پایان، و امید به دیدار پس از مرگ می‌سراید. همچنین، اشاره‌ای به مخاصمه با علی و دوری از مناقشات مذهبی دارد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند مرگ و رنج فراق نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارد.

شماره ۱۱۲ - هر جا حدیث عشق تو بیدادگر کنم

هر جا حدیث عشق تو بیدادگر کنم
اول ز ناله گوش نیوشنده کر کنم ۱

خود را میان خلق سگ او سمرکنم
شاید بدین وسیله خودی معتبر کنم ۲

خو کرده ام به حسرت رویت به زیر تیغ
چندان امان مده که به رویت نظر کنم ۳

تا بعد مگر نیز کشم رنج انتظار
گوید پس از وفات به خاکت گذر کنم ۴

باری زلطف بر سر خاکم گذر بترس
زآن روز داوری که سر از خاک بر کنم ۵

برمن شب فراق ترا حق زندگی است
کآن فرصتم نداد که شامی سحر کنم ۶

چون نیست دست آنکه نهم سر بپای تو
هر جا که خاک پای تو یابم به سر کنم ۷

آن ترک لشکری نشود رام زاشک روی
سیم ار به کیل ریزم و زر در سپر کنم ۸

گاهی به لب اشاره کند گه به ابروان
هر دم به حق خویش گمان دگر کنم ۹

من کین می فروش نجویم به مهر شیخ
کی با علی مخاصمه بهر عمر کنم ۱۰

یغما ز پیر میکده گو نز امام شهر
باصحبت مسیح چرا ذکر خر کنم ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - شبان تیره که از تاب زلف یار بنالم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - ساقی از جام طرب داد شرابی دوشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.