هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق و دل‌بستگی به معشوق سخن می‌گوید. او از مستی و جذبه‌های عشق، توبه از کفر و اسلام، و تحمل رنج‌های عشق برای رسیدن به معشوق صحبت می‌کند. همچنین، شاعر به مفاهیمی مانند تقدیر، تسلیم در برابر عشق، و غلامی معشوق اشاره دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات مانند توبه از کفر و اسلام نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ۱۲۰ - چو چشمت ترک مستی در کمینم

چو چشمت ترک مستی در کمینم
چه سود ار بگذرد اختر زکینم ۱

نهان زین چشم طوفان زا به مردم
چه منت ها که دارد آستینم ۲

یکم فولاد بازو پنجه بر تافت
دلی باید از این پس آهنینم ۳

من و اندیشه لعلت که خوشتر
زصد ملک سلیمان این نگینم ۴

نه طرف از کفر بستم نی زاسلام
هم از آن توبه باید هم ز اینم ۵

در آن میدان که از هر سوست زنهار
کسی نشنیده غیر از آفرینم ۶

شدم در رهگذر تو سنت خاک
نکوشد کآسمان زد بر زمینم ۷

زهی دولت اگر هندوی زلفت
کشد داغ غلامی بر جبینم ۸

گزاف از من نیاید کفر زلفش
اگر این است یغما وای دینم ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - جدا ز لعل تو هر جام لعل گون که کشیدم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - کدام باده ز مینای دهر شد به گلویم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.