هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد عشق و جدایی می‌نالد و اشک‌های بی‌پایان خود را توصیف می‌کند. او به عشق خود اشاره می‌کند که چگونه با وجود شادی معشوق، خود در غم و اندوه فرو رفته است. شاعر خود را مانند ابر بهاران می‌داند که با گریه‌هایش باعث شادی معشوق می‌شود. همچنین، او به داستان‌های عاشقانه‌ای مانند لیلی و مجنون اشاره می‌کند و از بی‌حاصلی گریه‌های خود سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اشاره‌های ادبی مانند فرهاد و لیلی و مجنون نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

شماره ۳۹ - آب شد دیده ز بس گریه دگر چون گریم

آب شد دیده ز بس گریه دگر چون گریم
خون کن ای عشق دلم تا پس از این خون گریم ۱

تا تو ای خسرو خوبان همه شیرین خندی
من چو فرهاد به تلخی همه گلگون گریم ۲

تو گلستانی و من ابر بهاران نه عجب
که فزون خندی چندانکه من افزون گریم ۳

گاه بر گریه بی حاصل لیلی خندم
گاه بر خنده ناکامی مجنون گریم ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۸ - از دست جورت ای شده دل خون، فگار چشم
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - من نه آن رند خرابم که به ساغر ساغر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.