هوش مصنوعی: شاعر در این متن بیان می‌کند که معشوق او هیچ یک از زیبایی‌های متعارف مانند چهره گل‌گونه، موهای سنبل‌گونه، لب یاقوت‌رنگ یا چشم‌های خمار را ندارد، اما با این‌وجود، او زشتی در این حد از مقبولیت ندیده است.
رده سنی: همه سنین این متن حاوی مضامین عاشقانه و توصیفی است که به زبان ادبی و غیرصریح بیان شده‌اند و هیچ محتوای نامناسب یا پیچیده‌ای برای گروه‌های سنی مختلف ندارد.

شماره ۱۳۸ - نه چهره گلی، نه سنبلان مرغولی

نه چهره گلی، نه سنبلان مرغولی
نه لب لعلی، نه نرگسان مکحولی ۱

هیچش نه وهستش آنچه خوبان دارند
من زشت ندیده ام بدین مقبولی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۳۷ - تا کی به خود افزون زخدا کم گردی
گوهر بعدی:شماره ۱۳۹ - از جان فرمش همی زتن یا کنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.