هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از روزی سخن میگوید که آدم به خاک سپرده شد و از آینه بر چهره پرده کشیده شد. شاعر اشاره میکند که پنهان شدن از دیدگان بیفایده است، چرا که وجود آشکار است و مانند این است که گلی بر روی آفتاب بپوشانیم.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مفاهیم نهفته در شعر دارد.
شماره ۱۴۶ - آن روز که آدم به تراب اندودی
آن روز که آدم به تراب اندودی
از آینه بر چهره حجاب اندودی ۱
پنهان نه ای از دیده بهر روی که هست
بیهوده گلی بر آفتاب اندودی ۲
از آینه بر چهره حجاب اندودی ۱
پنهان نه ای از دیده بهر روی که هست
بیهوده گلی بر آفتاب اندودی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۶۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۵ - گر نفس جنون ار گهر فرهنگی
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷ - هشیارانت خوار نهند از مستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
